March 19,2010..Facebook Post

Veronica Joy Ical --"don't judge the students attitude"..............

Juvy Joy Manalo --tingnan nyo sarili nyo...baka lumilipad na kayo

Veronica Joy Ical --hehehe ano dw?..... not only the attitude as well as the capability of the students...

Juvy Joy Manalo --bka kasi an'taas na nila...di kaya maabot....hehe....nilapitan nmn di ba.....sbi nga lng next wik....pagdating sa time na yun..walang reference...at? oopppzzzz di ko line toh eh....

hindi yan judgement...totoong nangyari.....iba ang judge sa nangyari....unlike ng test sa program...


Veronica Joy Ical --... as u say... taas ata ng standard nla॥ d n mreach sobra kcng g2ling... oo nga e d mn msmng tirahin ang wla qng t2o nmn ang cnsv.. judge first der attitude b4 they judge the attitude of the students... pno qng estudynte ang gumwa ng hkbng pra maevaluate cla wat a word....


Juvy Joy Manalo --....oo nga hindi yun masama....since gnawa nya yun sa parents nten..napalabas lang ng more than 5 minutes.....harhar....sabi nga ni mother..." mas kilala kita, khit sinabi nya yun "..bongga......kayo ha? bad..'kala ko ba 'wag sabihan ang wala.....bkit nangyari toh


Veronica Joy Ical --hehehe oo nga noh tinira n agad tau nung lmbs tau... qng cla nga e d nla mgwng mkausap c kua॥ kz ms mgling p kesa sa knila....


Juvy Joy Manalo --...tapos iba daw angg pinapakita nten sa parentz pag nasa skul at bahay....anu yun basta na....hirap maging kalahi ng tupperware ahhh.....

chaka pati pag'smile nten napansin....nasa seminar yun na n'conduct ng department ahh, smile to everyone and the world will smile at you... sincere naman tayo dun sa smile...tapos di pla owkie ang "dating nun for them...


Veronica Joy Ical --'pno tupperware ata cla pg nangiti cla satin॥ glit cla sa mga smiling face gs2 ata lgi nlng clng i2yakan....


Juvy Joy Manalo --..... ahaha..pero aminado akong iyakin ako ahhh... halata naman eh


Veronica Joy Ical --nq un ata gs2 nila lging gnun... hehehe my p2kita aq sau tntpoz q lng ehehehe

Facebook Post

Veronica Joy Ical "mli nmn n ipglbn ang bgy n alm mong mli॥ pero qng tma nmn bkit d m ipglbn.. "d lng nmn s 1 tao o sa 5 pwedeng ibase pra msv ng mli ka...pno nmn ung iba pa n cnsv n tma k n my ms alm nmn ng gngwa m....."

Juvy Joy Manalo

they have their own personal reason........'khit d cla aware sa yung gngawa...अव्व

Veronica Joy Ical

un n nga e d cla aware kya tliwas लगी

Juvy Joy Manalo

i always thought that the one who have shared their knowledge with you, will be the one who will be proud if you have extend all the lessons that you have learned, but contrary...I have not expected that they will be the one who will push you down...not knowing that you have exert all the efforts that you can...mis u comsci...g-pipzzz...

Juvy Joy Manalo “Don't try to fix the students, fix ourselves first. The good teacher
makes the poor student good and the good student superior. When our
students fail, we, as teachers, too, have failed।”

Veronica Joy Ical

hehehe gling 2 sakin eh.. hehehe kw ang shocks ang pinost kya nga cnend q nlng sau d q n pinost hehehehe loka का

Juvy Joy Manalo

ako lng mkkbasa...gnda nga ohh...ka'inspire....share nten ung qowtzzzzz....pra mka'influence tyu sa lyf ng iba.....true attitude ng gud filipino.....share mo yuing good ideas sa iba,.......at hindi kung ano pa...ohaaa

Facebook Post

Juvy Joy Manalo -- I’ll never forget everything that happened
today.....still, I won't stop...di cla kawalan, kc kung may ntutunan
ang estudyante sa knila, they won't regret students capability....they
won't let their students down...I’m not talking about the general, they
knew who they are....


Veronica Joy Ical --d mlam tumnggap ng panig ng estudynte.. they always say ang sma ng attitude... e d cgeh challenge nla ang cpbility ng studynte pti cla...


Veronica Joy Ical --dmi n ntng nlpitn n programmer ah pra mqha pnig nla.. bt still cnsv nla d worth n tau i bumgsk.. kya as a student we have a ryt na pglbn ang tma...

Veronica Joy Ical --i down nla estudynte ano nlng s2vhn ng ibng skul lng n22nan ang estudynte sa knila....

Juvy Joy Manalo --.....low ang standard...for short.......


Veronica Joy Ical --...... never give up... c kua d gumive up tau p kya...

Juvy Joy Manalo --....fully concern p sya....unlike ng iba
he's good tlga....kea dme nya blessings...


Veronica Joy Ical --oo nga eh... you're d'best KUA ZEUS....


Juvy Joy Manalo --nothing else to compare....kanta ba'toh.....


Veronica Joy Ical --kua... thank u 4 caring,4 listening,4 d laughter,4 all of d gud times,4 ur support but most of all thank you 4 being a wonderful friend and kua as well... hehehe GO GO GO KUA ZEUS... TNX sa bgong knowledge at idea n ntu2nan q sau...you're d'best


Veronica Joy Ical --dont compare the test in the program... wehhhh lang t2lo ke kua


Veronica Joy Ical --"acceptance lng un... maybe they didnt know d system.. sa position ni kua at ng iba tma ang gnwa ntn y? it is becoz alm nila ang gngwa ntn... haizt... d nmn gnun ksma attitude ntn. bkit ng2wa ntng pksmhn ang iba...


Juvy Joy Manalo --......tnx kua dhil nani2wala ka s'men..we learned that we have to continue kung ano ang nasimulan..for them to see their lucks even if it is not now..maybe?.....hopefully maybe they'll see it some other time..give some regards on both sides..be fair..give a certain thoughts on what the students have done, and not the students have not done....


Juvy Joy Manalo --...not only for the good things that kua have done..he was not connected inside the school, still I can see how concerned he is for the students who are willing to exert their efforts to reach their PARENTS expectation and to pass their subjects for their own good......pra n din s lht2 ng lessons and fighting spirit......na dpat ipkitang hindi deserving ang ibang student sa decision nila.....not unless they have another agenda.....


Veronica Joy Ical --yeah ryt... now lng aq nkaencounter ng ktulad ni kua zeus... swerte ng prents nia at kptid.. tau nga d p nia kmg ank u can see how deserving he is... how much more p kya qng kmg ank nia tau.though smetimes ngive up ang prents still d xa ngive up kz alm nia ang hrp n dnnas ng estudynte..


Veronica Joy Ical --u can see how deserving he is.. umaabsent p tlga xa sa work nia kitams.. sn k mgki2ta ng gnun c kua zeus lng un,den they always saying he has no connection wid us.. dah... becoz of him mdmi taung ntu2nan.......willing xa n mpuyt at mbla everytime na t2nungn ntn xa


Veronica Joy Ical --YOU'RE d best kua.... dhil sau ngkron kmi ng laks ng loob na ipglbn ang alm nmin n tama...be fair tlga.. bkit b prng tkot n tkot cla n kauspn c kua eventhough n nkausp n nila pwede mn kausapin ult together wid our parents.....


Juvy Joy Manalo --......but there's still some person who are numb...trying to persuade that their not....how bad..


Veronica Joy Ical --yeah ryt.. don't give up der is another way... u know it already


Veronica Joy Ical --"worth bng mfailed ang esyudynte qng my ngng improvemnt nmn..?


Juvy Joy Manalo --....doesn't mean that the students doesn't reach their satisfaction...."failed na"...what if vice versa....hindi satisfied and student sa teacher....for sure konti n lng ang teachers....


Veronica Joy Ical --kso un ang ngyri e d cla stisfy... gnun nb ktaas ang stndrd nla pra mgfailed ng estudynte,,,,

Sad but never fading

….Marami na din nangyari.

Maraming bagay ang nangyari na hindi tlaga inaasahan.

Unang beses ko pa lang na tumuntong saDivine Word College of Calapan kasabay na nun ang mga pangarap ko. Makakilala ng mga bagng kaibigan at maging masaaya. Sa simula mahirap makisama lalo na’t bago ang lahat sa’ken. Nakakatawa nga eh kasi bawat bagay na nakikita ko tapos pakiramdam ko gusto kong makita at maging kabilang pinapasukan ko na. Pinakaayaw ko kasi ay pinapalampas ang mga bagay’bagay, yun bang papadaanin na lang ng wala kang ginagawa.

Una kong nakilala ang ROTC Department. Nung una nagkamali lang ako ng pinag’enrolan, dapat talga CWTS ako..hehe..pero okz na din yun kasi kung hindi dahil sa mistake nay un di ko sila makikilala. SY 07-08, first sem naging Cadette ako, pinasok ko ang pag-o-officer, dami din experience na nangyari. Nakakahiya, nadumihan, naputikan, nahirapan at kung anu-ano pa pero Masaya ako kasi nag’stay ako. The same year, na’ curious ako sa Gazette, at first nakipagsapalaran lang ako na kumuha ng exam, sakaling makakapasa… I took the risk ke’sa sa hayaan ko na lang. Tapos isang umaga nalaman ko na lang na nkapasa ako. School’s Publication toh…’ang taas ng tingin ko sa kanila, pero nung nakapasok na’ko ant naging kapamilya…nalaman ko na simpleng tao lang din sila na malilikot ang isip.hehe.....Here are some of our shots......True na kapamilya...at kaibigan

Hindi ko nga akalain na dahil lang sa pagkabagot ko makakapasok ako sa parehong org na imposible para sa’ken na ka’bilangan ko.

Nagsimula na’ko noon na makilala ang iba’t ibang tao. Iba’t ibang ugali at culture. Yung isa mandatory daming rules….at ang isa naman magiging Malaya ka na isulat lahat ng naiisip mo at nais mong ipaha

tid sa patas na paraan.

Second sem, same SY, naipagpatuloy ko ang pagiging opisyal ng ROTC. Kumuha ako ng training sa LAGUNA..isa yun sa hindi ko pinaka’kalimutan na experience. MS-33 na training yun, maraming participant, particular na sa Region iv-B…..romblon at Palawan lang ang hndi nakarating. Hindi ko ma’explain lahat ng nangyari but everything was wonderful kahit na mahirap at sobrang nakakapagod. Hindi ako bothered sa gender ko. Kahit na babae ako I believe nman na Kaya ko…..at kinaya ko nga….uuuwwooowwww….

Kasabay ng saya that I feel from that, naging super happy nman ako sa Gazette, natupad ang dream ko na makapagsulat. I didn’t even know na may passion din pala ako in that field. At first hindi ako nahirapan kasi primary and secondary naging journalist na din naman ako.

It’s not my name that I want them to see kapag napa’publish ang works ko..it is my dream na mabasa nila ang mga kwento na nagagawa at na’I’inspire ko sila from that….. Sad ang true to life story yung iba….magaan sa loob na nakapag’pasaya ako ng ibang tao…..

Syempre, maliban sa mga taong nagsilbing kapatid at kasannga ko……Nakilala ko din ang mga taong nagsilbing mga kapatid ko….CompSci Friendzzz….Kung saan abutin ng pagtambay….gora nah….hay nakaka’miss ang ganito…..Maraming bonding moment na din ang naranasan ko sa kanila..I won’t forget them…

Pero lahat nang yun….lahat ng pagsisikap, paghihirap at pinangarap ko ay mawawala na……

Kailangan kkong lumipat ng school ‘coz of some personal issues….

Ayaw kong iwan lahat nang nakilala ko sa divine..lahat ng opportunity na pwedeng mangyari…pero kailangan……masakit pero unfair ang mga Professors ng Computer Studies Department…what hurts more was…..pati attitude ko at ng group mates ko binibigyan nila ng question…Mahirap tanggapin pero hindi nil kailangan gamitin ang kanilang position para ilaglag ang isang estudyante……

TO BE CONTINUED…..

Sad but never fading

….Marami na din nangyari.

Maraming bagay ang nangyari na hindi tlaga inaasahan.

Unang beses ko pa lang na tumuntong saDivine Word College of Calapan kasabay na nun ang mga pangarap ko. Makakilala ng mga bagng kaibigan at maging masaaya. Sa simula mahirap makisama lalo na’t bago ang lahat sa’ken. Nakakatawa nga eh kasi bawat bagay na nakikita ko tapos pakiramdam ko gusto kong makita at maging kabilang pinapasukan ko na. Pinakaayaw ko kasi ay pinapalampas ang mga bagay’bagay, yun bang papadaanin na lang ng wala kang ginagawa.

Una kong nakilala ang ROTC Department. Nung una nagkamali lang ako ng pinag’enrolan, dapat talga CWTS ako..hehe..pero okz na din yun kasi kung hindi dahil sa mistake nay un di ko sila makikilala. SY 07-08, first sem naging Cadette ako, pinasok ko ang pag-o-officer, dami din experience na nangyari. Nakakahiya, nadumihan, naputikan, nahirapan at kung anu-ano pa pero Masaya ako kasi nag’stay ako. The same year, na’ curious ako sa Gazette, at first nakipagsapalaran lang ako na kumuha ng exam, sakaling makakapasa… I took the risk ke’sa sa hayaan ko na lang. Tapos isang umaga nalaman ko na lang na nkapasa ako. School’s Publication toh…’ang taas ng tingin ko sa kanila, pero nung nakapasok na’ko ant naging kapamilya…nalaman ko na simpleng tao lang din sila na malilikot ang isip.hehe.....Here are some of our shots......True na kapamilya...at kaibigan

Hindi ko nga akalain na dahil lang sa pagkabagot ko makakapasok ako sa parehong org na imposible para sa’ken na ka’bilangan ko.

Nagsimula na’ko noon na makilala ang iba’t ibang tao. Iba’t ibang ugali at culture. Yung isa mandatory daming rules….at ang isa naman magiging Malaya ka na isulat lahat ng naiisip mo at nais mong ipaha

tid sa patas na paraan.

Second sem, same SY, naipagpatuloy ko ang pagiging opisyal ng ROTC. Kumuha ako ng training sa LAGUNA..isa yun sa hindi ko pinaka’kalimutan na experience. MS-33 na training yun, maraming participant, particular na sa Region iv-B…..romblon at Palawan lang ang hndi nakarating. Hindi ko ma’explain lahat ng nangyari but everything was wonderful kahit na mahirap at sobrang nakakapagod. Hindi ako bothered sa gender ko. Kahit na babae ako I believe nman na Kaya ko…..at kinaya ko nga….uuuwwooowwww….

Kasabay ng saya that I feel from that, naging super happy nman ako sa Gazette, natupad ang dream ko na makapagsulat. I didn’t even know na may passion din pala ako in that field. At first hindi ako nahirapan kasi primary and secondary naging journalist na din naman ako.

It’s not my name that I want them to see kapag napa’publish ang works ko..it is my dream na mabasa nila ang mga kwento na nagagawa at na’I’inspire ko sila from that….. Sad ang true to life story yung iba….magaan sa loob na nakapag’pasaya ako ng ibang tao…..

Syempre, maliban sa mga taong nagsilbing kapatid at kasannga ko……Nakilala ko din ang mga taong nagsilbing mga kapatid ko….CompSci Friendzzz….Kung saan abutin ng pagtambay….gora nah….hay nakaka’miss ang ganito…..Maraming bonding moment na din ang naranasan ko sa kanila..I won’t forget them…

Pero lahat nang yun….lahat ng pagsisikap, paghihirap at pinangarap ko ay mawawala na……

Kailangan kkong lumipat ng school ‘coz of some personal issues….

Ayaw kong iwan lahat nang nakilala ko sa divine..lahat ng opportunity na pwedeng mangyari…pero kailangan……masakit pero unfair ang mga Professors ng Computer Studies Department…what hurts more was…..pati attitude ko at ng group mates ko binibigyan nila ng question…Mahirap tanggapin pero hindi nil kailangan gamitin ang kanilang position para ilaglag ang isang estudyante……

TO BE CONTINUED…..

Sad but never fading

….Marami na din nangyari.

Maraming bagay ang nangyari na hindi tlaga inaasahan.

Unang beses ko pa lang na tumuntong saDivine Word College of Calapan kasabay na nun ang mga pangarap ko. Makakilala ng mga bagng kaibigan at maging masaaya. Sa simula mahirap makisama lalo na’t bago ang lahat sa’ken. Nakakatawa nga eh kasi bawat bagay na nakikita ko tapos pakiramdam ko gusto kong makita at maging kabilang pinapasukan ko na. Pinakaayaw ko kasi ay pinapalampas ang mga bagay’bagay, yun bang papadaanin na lang ng wala kang ginagawa.

Una kong nakilala ang ROTC Department. Nung una nagkamali lang ako ng pinag’enrolan, dapat talga CWTS ako..hehe..pero okz na din yun kasi kung hindi dahil sa mistake nay un di ko sila makikilala. SY 07-08, first sem naging Cadette ako, pinasok ko ang pag-o-officer, dami din experience na nangyari. Nakakahiya, nadumihan, naputikan, nahirapan at kung anu-ano pa pero Masaya ako kasi nag’stay ako. The same year, na’ curious ako sa Gazette, at first nakipagsapalaran lang ako na kumuha ng exam, sakaling makakapasa… I took the risk ke’sa sa hayaan ko na lang. Tapos isang umaga nalaman ko na lang na nkapasa ako. School’s Publication toh…’ang taas ng tingin ko sa kanila, pero nung nakapasok na’ko ant naging kapamilya…nalaman ko na simpleng tao lang din sila na malilikot ang isip.hehe

Hindi ko nga akalain na dahil lang sa pagkabagot ko makakapasok ako sa parehong org na imposible para sa’ken na ka’bilangan ko.

Nagsimula na’ko noon na makilala ang iba’t ibang tao. Iba’t ibang ugali at culture. Yung isa mandatory daming rules….at ang isa naman magiging Malaya ka na isulat lahat ng naiisip mo at nais mong ipahatid sa patas na paraan.

Second sem, same SY, naipagpatuloy ko ang pagiging opisyal ng ROTC. Kumuha ako ng training sa LAGUNA..isa yun sa hindi ko pinaka’kalimutan na experience. MS-33 na training yun, maraming participant, particular na sa Region iv-B…..romblon at Palawan lang ang hndi nakarating. Hindi ko ma’explain lahat ng nangyari but everything was wonderful kahit na mahirap at sobrang nakakapagod. Hindi ako bothered sa gender ko. Kahit na babae ako I believe nman na Kaya ko…..at kinaya ko nga….uuuwwooowwww….

Kasabay ng saya that I feel from that, naging super happy nman ako sa Gazette, natupad ang dream ko na makapagsulat. I didn’t even know na may passion din pala ako in that field. At first hindi ako nahirapan kasi primary and secondary naging journalist na din naman ako.

It’s not my name that I want them to see kapag napa’publish ang works ko..it is my dream na mabasa nila ang mga kwento na nagagawa at na’I’inspire ko sila from that….. Sad ang true to life story yung iba….magaan sa loob na nakapag’pasaya ako ng ibang tao…..

Pero lahat nang yun….lahat ng pagsisikap, paghihirap at pinangarap ko ay mawawala na……..

Kailangan kkong lumipat ng school ‘coz of some personal issues….

Ayaw kong iwan lahat nang nakilala ko sa divine..lahat ng opportunity na pwedeng mangyari…pero kailangan……masakit pero unfair ang mga Professors ng Computer Studies Department…what hurts more was…..pati attitude ko at ng group mates ko binibigyan nila ng question…Mahirap tanggapin pero hindi nil kailangan gamitin ang kanilang position para ilaglag ang isang estudyante……

TO BE CONTINUED…..